Dawid

PłećImię męskie
Główne pojęcia i wartościzwycięstwo nad silniejszym, strategiczne przywództwo wojskowe, odwaga fizyczna, konsolidacja państwa, rzetelność planowania.
Główne daty imienin24 maja, 15 lipca, 17 września, 29 grudnia (główne wspomnienie królewskie).
Formy międzynarodoweDavid (ang./niem./fr./hiszp.), Davide (it.), David (ros.).

Pochodzenie i ewolucja znaczenia

Imię Dawid ma głęboki, królewski rodowód semicki i biblijny. Wywodzi się z języka hebrajskiego od słowa Dawid (דָּוִד), które najprawdopodobniej oznacza „ukochanego”, „wodza” lub „wybranego przywódcę”.
W ujęciu historycznym i wojskowym znaczenie tego imienia stało się uniwersalnym, cywilizacyjnym symbolem triumfu sprytu, strategii i niezłomnej odważy nad brutalną, przeważającą siłą fizyczną (archetyp walki Dawida z Goliatem). Dawid to synonim konsolidatora struktur państwowych. Oznacza mężczyznę, który potrafi zjednoczyć skłócone frakcje, stworzyć silną armię od podstaw, wyznaczyć nową stolicę i zabezpieczyć granice kraju przed agresją zewnętrzną. W Polsce imię to notowane jest od XIII wieku, uosabiając etos żołnierski, odwagę fizyczną oraz mądrość operacyjną.


Patron: Święty Dawid, król Izraela

Głównym patronem imienia jest biblijny król Dawid (zm. ok. 970 p.n.e.), drugi władca zjednoczonego Izraela, prorok. Jako młody pasterz wykazał się nadludzkim męstwem, zabijając procą filistyńskiego olbrzyma Goliata, co odwróciło losy wojny. Po objęciu tronu pokazał wybitne talenty militarne i administracyjne – zdobył twierdzę Jerozolimę, czyniąc ją wieczną stolicą, zjednoczył plemiona i stworzył imperium od Morza Czerwonego po Eufrat.
Jego postać w hagiografii i teologii uczy również dramaturgii brania odpowiedzialności za błędy – po upadku moralnym potrafił podjąć surową pokutę (autor Psalmów), wykazując wybitny hart ducha i odrzucając pychę władzy.


Ważne postaci historyczne


Przesłanie i współczesne znaczenie

Exit mobile version