| Płeć | Imię żeńskie |
| Główne pojęcia i wartości | suwerenność państwowa, męstwo w ratownictwie, stabilizacja struktur, odwaga cywilna, odpowiedzialność za ład moralny. |
| Główne daty imienin | 25 marca, 3 kwietnia (główne wspomnienie wczesnochrześcijańskie), 5 maja, 20 października. |
| Formy międzynarodowe | Irene (ang./niem./it.), Irène (fr.), Irene/Irena (hiszp./czes.), Irina (ros.). |
Pochodzenie i ewolucja znaczenia
Imię Irena posiada potężny, wybitnie ustrojowy rodowód starogrecki. Wywodzi się bezpośrednio od słowa Eirene (Eἰρήνη), które w mitologii i kulturze antycznej było imieniem bogini uosabiającej pokój, ład powszechny oraz dobrobyt wynikający ze sprawiedliwego prawa. W ujęciu geopolitycznym i historycznym znaczenie tego imienia przeszło głęboką ewolucję od pojęcia estetycznej harmonii ku archetypowi kobiety o żelaznej woli, wybitnych zdolnościach administracyjnych oraz nadludzkim męstwie w ratowaniu struktur społecznych i narodowych. Irena to synonim pełnej podmiotowości i odwagi cywilnej. W Polsce imię to notowane jest od czternastego wieku. Uosabia kobietę silną psychicznie, dumną, która w momentach skrajnych zagrożeń wojennych lub totalitarnych odrzuca strach i z pełną odpowiedzialnością podejmuje tytaniczną pracę organiczną i walkę o przetrwanie wspólnoty.

Patron: Święta Irena z Salonik
Główną patronką imienia jest święta Irena z Salonik (zm. ok. 304 n.e.), dziewica i męczennica wczesnochrześcijańska. Żyła w Macedonii i poniosła śmierć podczas najbardziej krwawych czystek religijnych za panowania cesarza Dioklecjana. Wykazała się potężną siłą charakteru i odwagą cywilną – wraz z siostrami ukrywała wbrew oficjalnym zakazom państwowym święte księgi i dokumenty, ratując tożsamość i dziedzictwo swojej wspólnoty przed anihilacją przez aparat totalitarny. Aresztowana i poddana publicznym upokorzeniom, odmówiła uległości wobec rzymskiego namiestnika Dulcycjusza i zaparcia się swoich zasad. Zginęła spalona na stosie w 304 roku, stając się uniwersalnym symbolem nienaruszalności sumienia i wolności intelektualnej kobiety.
Ważne postaci historyczne
- Irena (Atenka) (ok. 752–803 n.e.): cesarzowa bizantyjska, pierwsza kobieta w historii, która sprawowała samodzielną, suwerenną władzę nad Imperium Rzymskim z tytułem basileusa (autokratora). Kobieta o tytanicznej sile woli i wybitnym zmyśle strategicznym. Przeprowadziła gruntowne reformy religijne i ustrojowe (zwołanie soboru nicejskiego II w 787 r.), stabilizując państwo rozrywane konfliktami wewnętrznymi, reorganizując armię i twardo broniąc granic przed najazdami arabskimi.
- Irena Sendlerowa (z domu Krzyżanowska, 1910–2008): wybitna polska działaczka społeczna, pielęgniarka, kierowniczka referatu dziecięcego Rady Pomocy Żydom („Żegota”), dama Orderu Orła Białego i Sprawiedliwa wśród Narodów Świata. Człowiek o nadludzkim męstwem operacyjnym i odpowiedzialności cywilnej. Podczas II wojny światowej zorganizowała siatkę ratowniczą, która wywiozła z warszawskiego getta i uratowała przed zagładą ok. 2500 dzieci żydowskich. Wykazała się potężnym hartem ducha – aresztowana przez gestapo w 1943 roku, poddana brutalnym torturom in katowni w Alei Szucha i skazana na śmierć, nie wydała nikogo ze swoich współpracowników, ratując strukturę organizacji.
Przesłanie i współczesne znaczenie
- Dla rodziców: Wybór imienia Irena to świadome budowanie fundamentu pod wychowanie córki na kobietę mądrą, niezależną i odporną na kryzysy. To imię uczy dziewczynkę dalekowzroczności, panowania nad emocjami oraz rozwija w niej odwagę cywilną niezbędną do obrony słabszych i stania przy prawdzie bez względu na panujące mody i strach.
- Dla noszącego to imię: Irena to bezwzględne zobowiązanie do bycia filarem ładu i bezpieczeństwa. Wyklucza to histerię, konformizm i słabość psychiczną. Wymaga od ciebie bycia osobą stałą i przewidywalną – przywódczynią, na której profesjonalizmie, logicznym myśleniu i lojalności rodzina oraz współpracownicy mogą bezwzględnie polegać w momentach największych kryzysów instytucjonalnych.